امروز برای من روز بسیار قشنگ و خاطره انگیزی هست. امروز ۵ خرداد سالروز تولد من و تولد وبلاگم هست. می خوام از اول شروع کنم. از ۵ خرداد ۱۳۸۴. از اولین پست این وبلاگ.

اون روز فقط پرواز بود و پرواز. اومدم تا داستانی رو که بیشتر تنهاییامو توش ریخته بودم اینجا بنویسم. برای بوجود اومدن این وبلاگ هم فقط یه انگیزه لازم داشتم که آقا امین بهم داد. یعنی وقتی وبلاگ برفراز رو دیدم حس کردم دوست دارم داستانمو توی وبلاگ برای همه بخونم. بعد از اون وبلاگ داستانک رو دیدم که هنوز هر بار که میام اینجا به این وبلاگ هم سری می زنم و نوشته های قشنگشو می خونم. بعد هم وبلاگ بیا برویم راهی دور باعث شد من یه دوست بسیار خوب پیدا کنم و ترلان عزیز هم یه دوست بی معرفت گیرش بیاد. خلاصه دوستای من بیشتر و بیشتر شدند. کوثر عزیز با وبلاگ چاردیواری که هنوز هم به وبلاگ قشنگش سر می زنم. آزاده گلم و وبلاگ بارونی بارونی شاید تنها کسی بود که با وجود اینکه خیلی وقته ازش خبر ندارم هنوز هم بیشتر وقتها به اون فکر می کنم  .... 

دلم می خواد از همه کسانی که اینجا میان اسم ببرم. یکی از جذاب ترین وبلاگها که خیلی مشهور هم هستند وبلاگ آقای جلال صیاد میری هست. وبلاگ پیشگویان بزرگ و جهان در محاصره ارواح که چون من خیلی از مطالبی که توی این وبلاگ میذارن خوشم میاد به هر کسی که میرسم پیشنهاد میکنم یه سر به این وب هم بزنن. آقا کیوان که خیلی چیزها به من یاد داد و سعی کردم بیشتر یاد بگیرم اما فرصت نشد و سعادت نداشتم. حتماْ همه به اسم دیجیتال کیوان میشناسینشون. همینجا یه تشکر مخصوص ازشون دارم. وبلاگ ساقی که عدد شانس باعث آشنایی من با این وبلاگ شد. وبلاگهای همیشه عاشق ، سپنتا ، هزارتو ، التماس ، زندگی را دوست دارم و از همه دوستای خوبی که سر زدن و نظر دادن و پرواز رو همراهی کردند تشکر می کنم.

امیدوارم پرواز بازم باشه و عمر این وبلاگ به یک سال محدود نشه. برای همه شما دوستای گلم آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.