خواستم یادی بماند و یادواره‌ای. سال آینده شاید دیگر دانشجو نباشم، لااقل در این دانشگاه. تک تک لحظاتی که می‌گذرانم را پاس می‌دارم و به روزی می‌اندیشم که از دانشجویی فاصله گرفته باشم و برگ برگ خاطراتم در ماه پایانی پاییز، ورق خورند و در حسرت امروز باشم.

---

آدم‌ها همه معمارند. معمار مسجد خویش. نقش این بنا را خدا کشیده است. مسجدت را بنا کن. پیش از آنکه آخرین اذان را بگویند.

نوشته شده در شنبه 16 آذر1387ساعت 23:5 توسط من| |